Maar Excelsior is, zeker thuis, een taaie tegenstander die moeilijk te verslaan is. Het beloofde een heet avondje te worden!

 

Dat deed de temperatuur in de hal overigens dan weer níet vermoeden; de ijzige kou die ons tegemoetkwam toen wij de kleedkamer uit liepen en de zaal betraden, wekte bij ons de indruk dat het lokale dierenpark misschien met technische problemen kampte, en de sporthal tijdelijk was ingezet als onderkomen voor de ijsberen. Mijn god, wat was het daar koud.

Nadat we ons ervan verzekerd hadden dat er geen gevaarlijke roofdieren rondliepen die de wedstrijd zouden kunnen verstoren, begonnen we de warming up. Die konden we in die hal wel gebruiken. Uiteindelijk zag ook de beheerder onze blauwe bekkies. Snel zette hij de verwarming aan, en nog voor het eerste fluitsignaal waren de ijsbloemen van de ramen verdwenen.

Na het verlies van de toss volgde de winst in de eerste set. Relatief gemakkelijk: 17-25. We lagen dus op schema. De tweede set startte ook goed. We kwamen op een 0-3 voorsprong. Maar toen ging het even mis. Individuele fouten stapelden zich op. Was de pass eens goed, dan was de spelverdeler van slag. Deed de spelverdeler zijn werk naar behoren, dan gaf de aanvaller niet thuis. Binnen no-time was het 9-3 voor Excelsior. Volkomen ontredderd hielpen we de tegenstander aan een gemakkelijke setwinst in set 2: 25-13 maar liefst!

De wedstrijd bleef er een met twee gezichten, want in de derde set herpakten wij ons. Ondanks goed verdedigend spel van de tegenstander waren wij nu toch weer de meest overtuigende partij. Niet hoogstaand, maar degelijk spel leidde ons naar een 14-25 setwinst.

Zo, nu snel die laatste set binnenhengelen, douchen, biertje pakken en naar huis met 4 punten… Goed plan, toch? Jammer alleen dat Excelsior dat anders zag. Het had op zich wel zo kunnen lopen, want de vierde set ging gelijk op tot aan het eind. Op de beslissende momenten toonde Excelsior karakter. Met een miniem verschil was de vierde set weer voor de gastheren: 25-23.

Een vijfsetter dus, de tweede van het seizoen. Het verlies van de vierde set was wel een teleurstelling, dus zou het ons lukken om ons te herpakken?

Jawel. We waren als eerste bij de 8. Toch lekker om van kant te wisselen met een voorsprong. Die gaven we uiteindelijk ook niet meer uit handen: met 11-15 was de winst – eindelijk – binnen. Die werd gevierd!

 

Aankomende zaterdag de laatste wedstrijd van januari, uit tegen Volvera. Waarna de do-or-die-maand volgt: achtereenvolgens spelen tegen Renswouw, SSS en Agilitas. ’t Benne spannende tijden!